سقوط قیمت‌ها در بازار؛ آیا امیدی به به بهبود اوضاع هست؟

🔹 سقوط قیمت‌ها در بازار؛ آیا امیدی به به بهبود اوضاع هست؟

طی روزهای اخیر تمام بازارها در ایران ریزش کرده‌اند. قیمت دلار دیروز به کف کانال ۲۱ هزار تومان رسید. آخرین باری که دلار در بازار تهران به این قیمت فروخته شد، ۱۹ مرداد ماه بود.

قیمت‌ها در بازار طلا نیز هم‌زمان با ریزش دلار فروریخت. روز دوشنبه ۲۹دی۱۳۹۹، هر گرم طلا به زیر یک میلیون تومان سقوط کرد و در ساعاتی کمتر از ۹۲۰ هزار تومان معامله شد. آخرین بار ۳۱ تیر امسال بود که قیمت هر گرم طلا در بازار در کانال ۹۲۰ هزار تومانی قرار داشت.

قیمت هر سکه نیز در بازار به کمترین حد در ۶ ماه گذشته رسید. دیروز هر سکه تمام در بازار به کمتر از ۱۰ میلیون تومان رسید و در ساعاتی تا ۹۱۲ هزار تومان هم پایین آمد.

ریزش بازار بورس هم ادامه داشت. شاخص کل بورس به یک میلیون و ۱۵۰ هزار واحد سقوط کرد. پیش از این روز ۲۱ خرداد شاخص بورس در این حدود قرار داشت، به عبارتی بازدهی کلی بازار بورس بعد از ۷ ماه به نقطه صفر رسید.

از آن سو گزارش‌ها حاکی از آن است که ریزش قیمت‌ها در بازار مسکن هم به شدت ادامه دارد.

روزنامه دنیای اقتصاد امروز تیتر یک خود را به بازار مسکن و تکاپوی دلالان و سفته‌بازها برای جلوگیری از ریزش قیمت‌ها اختصاص داده است. این روزنامه با محاسبه فرمول هر متر آپارتمان هزار دلار، تخمین زده که متوسط قیمت واقعی در حال حاضر چیزی در حدود ۲۲ میلیون تومان باشد، اما اگر قیمت روند کاهشی قیمت دلار همچنان ادامه داشته باشد، باید منتظر سقوط بیشتر قیمت‌ها در روزهای آینده بود. این حجم از ریزش بازار نگران‌کننده ‌است یا نشان‌دهنده بهبود وضعیت بازار؟

گزارش #علی_رنجی‌پور را بخوانید 👇

#اخبار_ایران #اقتصاد_ایران #راستی_آزمایی #سقوط_قیمت_ارز #ارزش_ریال

▫️ایران‌وایر:Farsi_Iranwire

جایگاه میهن ما در رده بندی کشورها

صدای مردم

جوانان

جایگاه میهن ما در رده بندی کشورها

دی ۲۷, ۱۳۹۹

بر اساس «شاخص آسیب پذیری کشورها» (Fragile States Index) ایران چهل و چهارمین کشور با شرایط شکننده سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در جهان است. افزایش زمزمه‌ها مبنی بر روی کار آمدن یک چهره نظامی در انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۴۰۰، یکی از معلول‌های فلج شدگی نظام اداری-دیوانی ایران است…..

سایت فرارو به نقل از یک کارشناس داخلی نوشت: داده‌های آماری مختلف نشان می‌دهند که دولت ایران اکنون چندین سال است که به یک قلک برای پرداخت حقوق کارمندان خود بدل شده و دیگر توانایی اجرای طرح‌های بزرگ را ندارد. به عنوان تنها یک نمونه، در سال‌های اخیر اعلام شد که شهرداری تهران در حالی بیش از ۱۰۰ هزار نفر حقوق بگیر دارد که اداره این نهاد با صرفاً ۱۵ هزار نفر هم ممکن است. بی اعتمادی فزاینده میان دولت و ملت، حتی اجرای طرح‌هایی مانند افزایش قیمت بنزین در آبان ۱۳۹۸ را که از پشتوانه کارشناسی هم برخوردار بود، به فجایع مدیریتی بدل کرد.

«شاخص آسیب پذیری کشورها» و جایگاه ایران

مفهوم «دولت درمانده» (یا با کمی اغماض، «کشور درمانده»)، اما به صورت کمّی هم مورد بررسی قرار می‌گیرد. «شاخص آسیب پذیری کشورها» (Fragile States Index) نشان می‌دهد که وضعیت کشور‌های مختلف، از منظر تاب آوری در مقابل سقوط و فروپاشی سیاسی-اجتماعی چگونه است.

در رده بندی کشور‌ها بر اساس این شاخص، مواردی نظیر «فشار‌های جمعیتی»، «توسعه اقتصادی نامتوازن»، «بسته بودن حلقه نخبگان سیاسی»، «مهاجرت و فرار مغزها»، «مشروعیت حکومت»، «حاکمیت قانون» و «تامین خدمات عمومی» مد نظر قرار گرفته اند و البته، بدیهی است که غرض ورزی سیاسی هم در رتبه بندی کشور‌ها به چشم می‌خورد، چرا که این گزارش‌ها عمدتاً توسط نهاد‌های آمریکای تهیه می‌شوند.

در سال ۲۰۲۰، پایین‌ترین امتیاز در این شاخص به «یمن» تعلق داشت. «سومالی»، «سوریه»، «افغانستان»، «عراق»، «ونزوئلا»، «لبنان» و «پاکستان» هم همگی در رتبه‌های پایین در این جدول قرار دارند. از میان ۱۷۸ کشور مورد بررسی، «ایران» در جایگاه ۴۴ قرار گرفته که نشان می‌دهند وضعیت ما از ۱۳۴ کشور دیگر در این بررسی، بدتر است.

فاصله میان اقتصاد ایران و اقتصاد‌های همسایه نیز روز به روز بیشتر می‌شود. پاکستان در حال بدل شدن به بندر ورودی کالا‌های چینی برای صادرات به آسیای میانه است و عراقی ها، با دور زدن ایران، قصد دارند ترکیه را به شریک نخست تجاری شان بدل کنند. دولت‌های عربی حاشیه خلیج فارس هم آن قدر از قدرت گیری جمهوری اسلامی واهمه دارند که یک به یک دست دوستی به سمت اسرائیل دراز می‌کنند.

دولت سیزدهم و مجلس یازدهم، روز‌های سختی پیش رو دارند و باید تصمیمات سختی هم بگیرند تا از میزان «آسیب پذیری» ایران در مقابل تهدیدات درونی و بیرونی بکاهند.